Anılar

Ben küçükken yazları annem,teyzemler,komşular hepberaber açık hava sinemasına giderdik. Filmin ya orjinal sesi seslendirmenin altında duyulur yahut seslendirme filmden geç gelirdi. Ama film bahane çekirdekli sohbet şahaneydi her zaman.




Bu sisli,puslu,buz gibi havada yürüyüşüyümü yaparken az önce o zamanlar akşıma gelsin nedense. 

Dışım yürüyüşten içim bu güzel anıyla ısındı. Güzel anıların,ve akşamları bile sıcak havaların eksik olmadığı,nice günler bizim olsun dileğiyle 

2 yorum:

  1. Benim için de yazlıktır açık hava sineması..Sade gazoz, çekirdek, geç saatlere kadar uyanık kalmak, aahh çocukluğum....Sen de beni o zamanlara götürdün işte..

    YanıtlaSil
  2. Bazen insan ister istemez Anılarda kalıyor ve kalmak istiyor... hayat ama bu su gibi akıyor... bazen keşke'ler vardır ki şahsen hiç sevmem keşkeleri başa gelen çekilir ... ordan oraya savrulursun dönüp arkana baktığında kimseler kalmamıştır
    HAYAT BU

    YanıtlaSil